google.com, pub-8399173714797549, DIRECT, f08c47fec0942fa0 चार वर्षांची मुलगी सांगते पूर्वजन्मीच्या आठवणी मृत उषाचा नऊ वर्षांनी झाला पुनर्जन्म ?

Breaking News

चार वर्षांची मुलगी सांगते पूर्वजन्मीच्या आठवणी मृत उषाचा नऊ वर्षांनी झाला पुनर्जन्म ?

 चार वर्षांची मुलगी सांगते पूर्वजन्मीच्या आठवणी मृत उषाचा नऊ वर्षांनी झाला पुनर्जन्म ?


पुनर्जन्माची आणखी एक कहाणी समोर !

पुनर्जन्मावर कुणाचा विश्वास असतो तर कुणी हे मान्य करीत नाही पण पुनर्जन्मांची एक कहाणी समोर आली असून ९ वर्षापूर्वी आपला भाजून मृत्यू झाल्याचे चार वर्षाच्या मुलीने सांगितले आणि त्याची पडताळणी केली असता ते सत्य निघाले आहे. ही घटना काही दूर कुठे परदेशातील नाही तर भारतातील राजस्थानमधील आहे. 


पुनर्जन्म असतो की नसतो यावर वर्षानुवर्षे वाद आहे, अनेक जण हे मान्य करीत नाहीत तर कुणाचा विश्वास ठाम असतो. परदेशातील पुनर्जन्मानाच्या अनेक कथा प्रकाशात येतात पण सातासमुद्रापलीकडे घडणाऱ्या या गोष्टी किती खऱ्या आणि किती खोट्या अशी शंका येणे स्वाभाविक देखील  आहे.


 तसं पाहिलं तर भारतातही अशा घटना समोर आल्या आहेत पण त्यांना परदेशी घटनाएवढी प्रसिद्धी मिळत नसल्याने त्या अधिकाधिक लोकांपर्यंत पोहोचत नाहीत. आता मात्र राजस्थानमधील एका गावातील अशा घटनेला मोठी प्रसिद्धी मिळू लागलेली आहे आणि ही घटना ऐकून लोक थक्क देखील होऊ लागले आहेत. 


परावल गावातील अवघ्या चार वर्षाची मुलगी आपला पुनर्जन्म झाल्याचे सांगत आहे, नुसतं सांगत नाही तर ते सिद्ध देखील झालं आहे. मागच्या जन्मात आपला मृत्यू कधी आणि कसा झाला हे ती सांगतेय. आपले मागच्या जन्मातील नाव उषा असून नऊ वर्षांपूर्वी भाजून आपला मृत्यू झाला आहे हे देखील तिने सांगितले आहे आणि तिच्या या म्हणण्याची पडताळणी केली 


असता तिने सांगितलेल्या गावात ९ वर्षांपूर्वी उषा नावाचा महिलेचा भाजून मृत्यू झाला होता  देखील आढळून आले आहे. राजसमंद गावापासून केवळ ३० किलोमीटर अंतरावर असलेल्या पिंपलात्री हे गाव आहे आणि आपले मागच्या जन्मातील हेच गाव आहे असे देखील तिने सांगितले आहे. 


परावल गावात राहणारे रतनसिंह चुडावत याना पाच मुली असून त्यांची पाचवी छोटी मुलगी किंजल ही चार वर्षाची आहे. ती तीन वर्षांची असल्यापासून आपल्या भावाला भेटण्याचा हट्ट घरात करीत होती. लहान मुलगी काहीतरी बोलत असेल म्हणून तिच्या या हट्टाकडे कुणी फारसं लक्ष दिलं नाही


 आणि कुणी तिचं बोलणं फारसं मनावरही घेतलं नाही. दोन महिन्यांपूर्वी मात्र वेगळाच प्रकार घडला. किंजलच्या आईने सहज किंजलाला 'पापा को बुलाओ' असं सांगितलं आणि किंजल काहीतरी वेगळंच बोलून गेली. 'पापा तो पिंपलात्री गाव मी है' असं उत्तर तिने आईला दिले. किंजलच्या या उत्तराने तिची आई तिच्याकडे पाहतच राहिली. 


एवढ्या लहान मुलीला तीस किलोमीटर अंतरावर असलेले पिंपलात्री गाव कसे माहित असा प्रश्न आईला पडला. आईने तिला विश्वासात घेत विचारल्यावर किंजल म्हणाली, ' आपले आई वडील, भाऊ बहीण हे सगळे पिंपलात्री गावात राहतात. आपले पहिले नाव उषा असून नऊ वर्षांपूर्वी आपला भाजून मृत्यू झाला होता' 


एवढ्याशा लहान मुलीच्या तोंडून आलेली ही माहिती ऐकून आईला काहीतरी विचित्र वाटले आणि तिने ही कथा किंजलच्या वडिलांना सांगितली. अधून मधून अनेकदा ती असे काहीतरी बोलते त्यामुळे वडिलांनी सरळ तिला डॉक्टरांकडे नेले आणि तिची तपासणी करून घेतली. डॉक्टरांनी तपासले असता समस्या काहीच नव्हती. सगळे काही व्यवस्थित आहे 


असे डॉक्टरांनी सांगितले.  त्यानंतरही किंजल आपल्या पूवजन्मावर सतत बोलत राहिली आणि आपले वडील ट्रॅक्टर चालवतात असेही ती सांगायची. एवढेच नव्हे तर आपल्या सासरची सगळी माहितीही ती देत असायची. हळूहळू ही चर्चा पिंपलात्री गावापर्यंत आणि पूवजन्मीच्या उषाच्या माहेरी पोहोचली. उषाचा भाऊ परावल येथे दाखल झाला.


 त्याला पाहताक्षणी किंजल अत्यंत आनंदी झाली, मागच्या जन्मातील आपल्या भावाला तिने ओळखले. त्याच्या मोबाईलमधील आईचा आणि उषाचा फोटो पाहताच तिच्या डोळ्यातून अश्रू ओघळू लागले.    


अखेर किंजल १४ जानेवारीस आपल्या कुटुंबासोबत पिंपलात्री गावी गेली आणि जसे काही ती पूर्वजन्मीचे उषाच आहे अशा पद्धतीने घरात, अंगणात वावरू लागली. एवढ्याशा चार वर्षाच्या किंजलला येथे


 काहीच नवे वाटले नाही की कसला परकेपणा वाटला नाही. पूर्वजन्मीच्या परिचित असलेल्या महिलांशी ती बोलत होती, जुन्या आठवणी काढत होती. उषाला आवडणारे फुलांचे एक झाड तेथे होते पण ते दिसले नाही त्यामुळे किंजल तथा मागील जन्मातील उषाने त्या झाडाबद्धल विचारणा केली. या घरातले अवघे वातावरण बदलून गेले होते.


 उषाच्या आईने किंजलच्या पूर्व जन्मातील माहिती सांगितली. उषा स्वयंपाक करीत असताना आग लागून २०१३ मध्ये तिचा मृत्यू झाला होता याची माहितीही आईने दिली.  नऊ वर्षांपूर्वी जळून म्रुत्युमुखी पडलेली उषा आता दुसरा जन्म घेऊन परत तिच्या घरी आलेले पाहून गावकरी आनंदित होते आणि आश्चर्यही करीत राहिले.

Post a Comment

0 Comments